بیا پیشم

بیا پیشم اینجا همه چی دق کرده

اینجا همه آرامش و آرام و قرارم مرده

تنهایی دیوار دلم را سوراخ کرده

اشک نه خون آبه از چشمانم جاری کرده

اینجا زندگی در تابوتی از مرگه

دوری عشق دریای دلم را طوفانی کرده

بیا پیشم تا آتشفشان غمهایم جزیره زندگی ام را بی جان نکرده

اینجا حتی سکوت هم برای بی جانی من دندان تیز کرده

                                                                                              emra

حسین

حسین ای عشق عاشقانه ترین روزگار من

حسین ای زیباترین صدای روی لب های من

حسین ای کربلای تو معبودگاه من

حسین ای جان من از داستان تو سوزانده جگر

ای ماه من ، من از دوری تو چون مرغ ز جفت بازمانده مانده ام دل نگران

ای شاه من ، من آشیانه ایی میخواهم در اقلیم پادشاهیت

تا جان چون شمع جگر گداز مانده از دوریت را

تقدیم کنم به شما و معبودم در عاشقانه ترین لحظه های روزگارانم

                                                                                           emra