حرفای دلم

آغوشم سرمازده است از حرارت کسی که گرما بخش هستی ام بود

                                                                  آغوشی که روزی آتشفشانی ام کرد

زندگانی ام در مرگ است بخاطر خیانت کسی که زندگانی ام بود

                                                                   و من زندگانی اش!

قلبم پر از نفرت است از عشق

                               عشقی که در آن هیچ بدی وجود نداشت

چشمانم پر از خشکی ست از باران اشک هایم

                                بارانی که فقط در تمنای شادی برای یارم روزی میبارید

و لبانم پر از ترک است از نوشیدن شراب

                                شرابی سرخ لبانی که بود التیام ترک ها و زخم های جام وجودم

                                                                                                                 emra