باز باد های پاییزی وزید و امواج خروشان قلبم را مطلاتم تر کرد

امواجی که به ساحل تنهایی ام میکوبید

و صخره های دردهایم را و شن های نفرتم را بر ساحل تنهایی دردناکتر میسایید

آه ای ابر های پاییزی دلگیر  ببارید

شاید با جریان شما جریان از ساحل به دریا سرازیر شود

و با بارش شما چشمان خشکیده از اشکانم جریان یابد

تا به خشم سرنوشت و طبیعت با رحم آن بگریم

                         ساعت 1 دقیقه بامداد روز 7 مهر

                                  تولدت واقعیت مبارک

تقدیم به N

                                                                                                           emra