حرفای دلم

حوض آب و تصویر افتاده ی ماه بر آب

حوض آب گشته آیینه ایی از او

نیمه شبی زمستانی و سرد

بست دیواره ایی از یخ بر بستر آن حوض

آیینه را صیقل زد با نوازشش آن سردی

اما ناگاه ضبح دمید و خورشید بی عاطفه شکستش تا تبحیر

تصویر یادگاری ماه را از جان حوض بیرون کشد ،

                                           ولی جانش را کند آن بی تدبیر

حال حوض آب  چشم بر آسمان منتظر ماه است و قطره ایی آب

اما دل تنگش می سوزد

                      چون هست آسمان با خورشید هم دست

و شامگاهان نیز حتی هوایش ابری ست.

                                                          emra