حرفای دلم

زیر دیوار و کنار پنجره ی اتاقت تا نیمه ی شب

                    با خیالت زمزمه های عاشقانه کردم

و هر بار سنگینی غم نبودنت را نم نم بارون

با نوازش سرد صورتم به جای دستان تو به رخ ام می کشید

و باز ناله ی : " وای باران شیشه پنجره را باران شست

           از دل تنگ من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست!؟! "

تقدیم به n

                                                                                   emra